Zaman Yolculuğu
Zaman yolculuğu yapmanın en kolay yolu, yaşamımızda iz bırakan önemli bir anıyı gözümüzün önüne getirmektir. Nerede olursak olalım, bizde bir çeşit olumlu veya olumsuz travma bırakmış hatıralarımıza dönünce, o hatıraya konu olan mekân, irtibatta olduğumuz kişiler, belki burnumuza gelen bir koku veya o an hissettiğimiz fiziksel bir acıya değin net bir biçimde tekrar tezahür eder. Aslında biz o anıyı gözümüzün önüne getirmemişiz de sanki o anının içine girmişiz gibidir. Zaman yolculuğu geçmiş yönlü olduğu için olmayanları olduramayız, yaşanmışları da silemeyiz belki ama, o an veremediğimiz cevapların içimizde yarattığı tortuyu, söylenememiş elvedaları, sevgi sözcüklerini, kızışları, edilememiş teşekkürleri, yaşanamamış gururları, gerçeği (illaki gerçeği) en azından kendi zihnimizde dile getirecek bir şansımız olur elbet. Affetmenin son kullanma tarihi yoktur. Bir de geleceğe yaptığımız zaman yolculukları vardır ki, işte H.G. Wells’in Zaman Makinesi kitabında geleceğe giden isimsiz zaman yolcusunun yaşadığı gibi, ürkütücü ve şoke edici bir deneyimdir bu. Zihnimizde tam şekillenemeyen gelecek, büyük ihtimalle bize kaygı, yetememe korkusu, şüphe ve neticede depresyon olarak geri dönecektir. Gelecek kaygısıyla bugünü yaşayamamak, anın değerini bilememek, andan keyif alamamak, kısacası şimdiki zamanda kalamamak modern şehirli insanın hareket kabiliyetini sıfırlayan kanımca kendine koyduğu en büyük engeldir.
Geleceğe gidip kaygılanmadan dönebilmek için idealist, iyimser ve özgüvenli olmak en iyisidir. Ya arzu ettiğiniz geleceğin detaylarını iyice düşünün ve belirsizlikleri ortadan kaldırın ya da o kadar esnek ve uyarlanabilir olun ki hayat denizinin dalgalarında sörf yapabilin. Unutmadan, ünlü bilgisayar bilimci Alan Kay’in dediği gibi:
Geleceği tahmin etmenin en iyi yolu, onu icat etmektir.
Geleceğinizi icat ederken, her hafta severek hazırladığım bu bültenlerden de faydalanabiliyorsanız ne mutlu bana. Bu yolculukta birlikte yürüdüğümüz için tekrar teşekkürler. Hadi başlayalım.