Behice'nin Yarım Kalan İşleri
Behice’nin Yarım Kalan İşleri, önceki yaz Oksijen’de görüp kenara not aldığım romanlardandı. İsmi bir hayalet öyküsünü çağrıştırıyor. Kitabın baş karakteri Ayşe Püren de esasında bir hayaletin peşinde. Hayattayken iyi tanıyamadığı annesinin. Roman yeraltı edebiyatı tadında karakterlerle örülü. Gönderme yaptığı Dövüş Kulübü gibi bazı muziplikleri var. Hem zamanın ruhunu (sosyal medya, new age akımı konularında nokta tespitlerle, belki biraz da fazlaca) hem de Kadıköy’ün ruhunu iyi yansıtıyor. Derinlemesine tanıdığımız başkarakteri ilk yarı boyunca güzelce anlatırken, en çok merak ettiğimiz karakter olan Behice’nin hikâyesini sonunda öğreniyoruz. En beğendiğim bölüm Deniz’le Ayşe’nin atölyedeki ilk diyalogunun yaşandığı kısım oldu. Romanın sonlarında bazı yerlerde sesli güldüğümü de belirtmeliyim. Genç yazar Sinem Sal’ın diğer eserlerini de merak ettirdi. Güncel romanları sevenlere öneririm.
