İnsanım, İnsan
İlk defa girdiğimiz sosyal ortamlarda, “Biraz kendinden bahseder misin?”, “Kendini kısaca tanıtır mısın?” gibi sorularla karşılaşırız veya söylenmese de beklendiğini biliriz. Kimimiz için kendisinden bahsetmek bir zorunluluktan öte keyif niteliğindedir, bunlara sorulmasa da kendilerinden bahsederler ya da konuyu kendilerine getirirler. Burada aslında arka plandaki gerçek beklenti “Kendini tanımla!” olarak özetlenebilir. Buna genellikle X şehirliyim, cinsiyetim şu, mesleğim bu, medeni halim böyle; biraz daha ilerletirsek Y politik görüşündeyim, Z takımının taraftarıyım, şu millettenim, bu inançtanım, cinsel yönelimim böyle gibi çoğaltılabilecek kategorize edici cevaplar verilir. Bu soru için genellikle akla gelmeyen ilk cevap bence şu olmalıdır:
İnsanım.
Belki biraz gülümsemek için meşhur Ferdi Tayfur şarkısındaki gibi “İnsanım, insan”. Bütün mesele zaten bu en temel sorunun cevabında bile “İnsan olmak” kavramının büsbütün unutulmasından kaynaklanmıyor mu? Şimdi şöyle değiştirelim mi tanışma cümlemizi?
Sen kimsin? İnsan.
Nerelisin? Dünyalı.
Küçük bir çocuğa “Dünya güzel mi?” diye sorduğunuzda hiç düşünmeden “Güzel,” der. Onun gözünde sizi diğer canlılardan ayıran birinci özellik “insan” olmanızdır. İnsan olmak kolay bir yolculuk değil. Sürekli tecrübe ve ilerleme gerektiriyor. Doğru gördüklerimizi diğer insanlık öğrencileriyle paylaşmayı gerektiriyor. Dünya okulunda birbirimize destek olduğumuz, bu yolculuğa eşlik eden sizlere teşekkür ederim. Hadi başlayalım.